Edith van Dasler: Informatiemanager

edith_vdasler.png

Edith van Dasler, Informatiemanager bij EYE Filminstituut Nederland.

HBO-IDM ben ik in eind jaren ’90 gaan volgen n.a.v. een advertentie in de krant. Pas toen ik begon met de studie begreep ik dat het de bibliothekenopleiding was, maar dan in een nieuw jasje. Daarvoor werkte ik in de gehandicaptenzorg en daar zag ik na 6 jaar gewerkt te hebben weinig perspectief.

Mijn keuze viel ook op IDM vanwege de relatie met ICT en omdat ik het idee had dat je niet gebonden zou zijn aan één type organisatie. Dat aspect is helemaal uitgekomen. Van een gezondheidsinstituut naar Rijkswaterstaat en nu een museum.

Het informatievak vind ik dermate interessant dat ik nu de master Culturele Informatiewetenschap volg aan de UvA. Echt geweldig om te doen, ik kom veel te weten over hoe zoekmachines nu echt werken, evaluatie van de informatievoorziening (citaatanalyse, zoekgedrag, informatiesystemen) is een belangrijk onderdeel. Volgend semester wil ik een vak volgen op het gebied van digitaal erfgoed.

Hoe ben je in de huidige functie terecht gekomen?

Ik heb gesolliciteerd bij EYE op de functie als leidinggevende van de Catalogusafdeling in 2008. Deze afdeling werd opgezet in het kader van het project Beelden voor de Toekomst. De voornaamste taak van deze afdeling was het beheren van de informatie in het collectiesysteem. De museale objecten worden in dit systeem beschreven. Leidinggevende ervaring had ik al opgedaan en de functie was een mix van de technische kant van informatie, standaarden, reizen naar het buitenland. Na het project Beelden voor  de Toekomst, begin van dit jaar, ben ik vast aangenomen als informatiemanager. Alle informatieprocessen rondom de museale objecten vallen onder mij. Het is nog zoeken naar een goede invulling maar dat vind ik juist leuk, een gespreid bedje is niets voor mij. Dan verveel ik me.

Wat vind jij leuke en minder leuke kanten aan het vak van informatieprofessional?

Wat ik leuk vind zijn de voortdurende veranderingen in het informatievak. Voor mij is veranderen een gegeven, het is gewoon. In elk vak moet je je steeds aanpassen, bijleren anders ben je niet meer de beste, maak je niet de meest optimale keuzes. Daarnaast is het ook een internationaal vak, alle standaarden rondom informatie worden op internationaal niveau vastgesteld, je oriënteren op veranderingen in het vak betekent altijd dat je ver buiten je eigen straatje moet kijken.

Leidinggeven vind ik ook enorm leuk. Juist de combinatie om intensief om te gaan met mensen en de techniek is voor mij ideaal.

Minder leuk zijn de bezuinigingen, die zorgen voor stress bij sommige medewerkers. Ook bekenden van mij en ex-collega’s zitten soms moeilijk wat betreft werk.

Welke uitdagingen zie jij binnen het vakgebied?

Als eerste vind ik dat ‘de informatieprofessional’ in alle verschillende werkomgevingen en met een breed scala aan taken voor allerlei uitdagingen staan. De uitdagingen zijn dus nogal uiteenlopend. Een overeenkomst is misschien dat je de organisatie waarin je werkt goed moeten kennen, hiervoor heb je generieke kennis nodig. Algemene kennis van organisatiekunde daarom erg handig. Aan de andere kant is specialistische kennis nodig; kennis over het domein waarin je werkt, de informatiediensten die je levert, je gebruikers moet je goed kennen en begrijpen, catalogiseren en standaardisatie, diepgaande kennis van informatiesystemen, inkoop van informatie, doceren. De uitdaging is om al je kennis te delen en toch de beste blijven.

Weke uitdagingen zie jij specifiek binnen jouw eigen vakgebied?

Bij musea is de veelheid en diversiteit van informatie en gegevens enorm interessant. Je werkt aan het begin van de pijplijn; je werkt mee aan de creatie van informatie en kennis. Bibliotheken hebben een grotere traditie wat betreft standaardisatie, musea zijn ook een eind op weg maar er is nog veel werk te doen. Digitaal erfgoed is een redelijk jong vakgebied. Het duurzaam beheren van digitale objecten is een enorme uitdaging op dit moment. Ik denk erover om mijn scriptie over digitaal erfgoed te schrijven, een nadere keuze moet ik nog maken.

Ik ben NVB lid omdat het een club is die het informatievak hoog heeft zitten. Daar voel ik mij bij thuis...En nu jij!

Waarom ben je lid van de NVB?

Ik ben al een aantal jaren lid omdat het een club is die het informatievak hoog heeft zitten. Daar voel ik mij bij thuis.

Van welke afdeling(en) ben je lid en waarom?

Prissma en Speciale Bibliotheken (SB). Beide afdelingen representeren het werk wat ik doe, maar het is ook een toevallige keuze. Ik denk liever niet in afdelingen. Alle afdelingen herbergen enthousiaste informatiemensen die veel kennis hebben over het informatievak. Elke afdeling spreekt mij in die zin aan, met grenzen tussen afdelingen heb ik niets. Het informatievak is afdelingsoverstijgend. De informatieaspecten op een abstracter nivo zijn bij elke afdeling hetzelfde.

Wat kan nog beter binnen de NVB?

Ik vind dat de NVB heel goed werk verricht. Vanuit meerdere rollen weet ik dat men zich, belangeloos, enorm inspant. Dat vind ik ongelofelijk goed. Soms mis ik de gezamenlijkheid van alle afdelingen met de NVB. Voor mij is dat één geheel, men kan niet zonder elkaar. Met meer mensen ben je altijd sterker. Wat mij betreft kan de NVB altijd verbeteren maar alleen als iedereen daaraan meewerkt. Vanuit de afdelingen/leden wordt soms teveel op een negatieve manier punten aangestipt. Mijn oproep is om vanuit gezamenlijkheid te denken. Hoe maak je elkaar beter, dat is de uitdaging.

Verder lijkt het alsof de trieste boodschap dat ons vak in de verdrukking staat, minder prominent is bij de NVB. Dat juich ik toe. Er zijn zoveel kansen, zoveel werkzaamheden op ons vakgebied, wellicht een andere focus maar informatie is overal. Niemand wil toch dat dit een self fulfilling prophecy wordt? Als je maar hard genoeg roept dat het vak verdwijnt en niemand ons erkent dan weet je zeker dat dat gebeurt.

Wat zou de NVB nog meer voor je kunnen doen?

Voor mijzelf weet ik het eigenlijk niet. Ik denk dat een enquête misschien gezamenlijke wensen beter in beeld brengt. En met meer vrijwilligers kan er ook meer gebeuren. Dus als iemand vindt dat er te weinig gebeurt dan rest diegene niets anders dan om zich aan te melden voor een taak.

Waar kunnen mensen jou voor bellen?

Voor elke vraag, alleen zal ik soms het antwoord schuldig blijven.

Maar een beter antwoord is: Europese projecten (Europeana), leidinggeven/leiderschap, de studie Culturele Informatiewetenschap, informatiesystemen (usability), gebruikers en sinds kort ook het evalueren van diensten. Ook wat betreft dit punt denk ik dat een gesprek een ieder verder brengt, niet zozeer het eenzijdig uitdragen van mijn kennis.

Wat had je ooit willen zijn, als je geen informatieprofessional was geworden?

Kunstenaar of uitvinder. Vanuit het niets iets creëren spreekt mij aan. Ik heb wel veel banen gehad die nieuw waren. Vrijwel mijn gehele loopbaan heb ik zaken opgestart, soms zelfs een nieuwe functie voorgesteld. Ik zou een kunstenaar zijn die wil samenwerken. Alleen iets doen vind ik soms leuk, samenwerken vind ik inspirerender.