Esther Kloos: (organisatie)coach, informatie professional, (bijna) 50 jaar

Hoe ben ik in dit vak terecht gekomen!
Op de middelbare school had ik eens voorlichting gekregen over de Frederik Muller Academie. Aanvankelijk had ik andere plannen ten aanzien van een studie, nl. psychologie of sociologie studeren, kunstgeschiedenis of naar de Rietveldacademie gaan. De eerste twee stonden toen bovenaan de lijst van werkloosheid. Dat vooruitzicht was niet aantrekkelijk voor mij. Het werd een praktische opleiding, Bibliotheek- en Documentaire Informatie. Ik kreeg al een baan nog voordat ik was afgestudeerd. Het internet kwam op (1992) en ik ben mij, naast het opzetten van informatiecentra en databases voor collecties, gaan verdiepen in het maken van websites. Omdat ik als informatiespecialist voor kleine organisaties werkte (NGO’s / mensenrechtenorganisaties), kreeg ik hierdoor ook te maken met organisatiekunde, public relations, voorlichting en onderwijs. 

Veel later kwam toch weer de wens om sociologie te studeren bovendrijven, en wel arbeids- en organisatiesociologie. Eén focus was vooral samenwerking tussen non-gouvernementele organisaties qua informatiemanagement en kennismanagement. Met de intrede van intranet werd deze focus kennismanagement en leren binnen organisaties.

De laatste drie jaren ben ik hiervan afgeweken, heb thuisonderwijs gegeven en jongeren die buiten het huidige onderwijssysteem vielen, heb ik  gecoacht. Hiernaast heb ik een training empowerment voor adolescenten opgezet (met veel mediawijsheid, ict en informatievaardigheden) die een paar jongerencoaches in Amsterdam nu gebruiken. Op dit moment ben ik in overleg met een zorginstantie om een school op te richten.

Het informatiewezen interesseert mij nog steeds. Ik geef toe dat er een tijd was dat ik er los van wilde komen. Dit kwam niet alleen door de chaos binnen het informatiewezen, maar ook door de chaos in mijn eigen leven. Nadat alles in mijn leven weer de juiste richting op was gegaan, besloot ik dat ik als organisatiecoach mij wilde richten op het informatiewezen. Dit begon met de discussie over persoonscertificering van informatie professionals en de oprichting van KEI (Kwaliteit en het Imago van de informatieprofessional).

De leuke en de minder leuke kanten van het vak…
Het is een vakgebied in beweging. Ik ben nieuwsgierig naar alles wat zijn intrede doet in de samenleving en welke nieuwe (on)mogelijkheden er zijn op wat voor een terrein dan ook. Op het terrein van informatiemanagement kan je je uitleven. Voor mij werd dit op een gegeven moment problematisch omdat ik als informatiespecialist ook inhoudelijk een deskundige was en wilde zijn op het terrein van inheemse volken, milieu, vrouwenstudies, organisatiesociologie en onderwijspsychologie etc etc.. De snelheid waarmee binnen de informatiewereld diensten opkomen of ondergaan vind ik niet leuk. Je zal bij moeten blijven als je je vak goed wil uitvoeren. En in kleine organisaties, als informatie professional in je eentje, ben je een duizendpoot. Zelfs met duizend pootjes had ik geen zin meer om alle veranderingen tot in de details te volgen.     

Welke uitdagingen zijn er?
Ik zie voor mijzelf twee uitdagingen. Ten eerste wil ik dat er weer duidelijkheid komt wat een informatie professional is. Als ik zeg dat ik informatiespecialist ben, denkt iedereen aan ICT. Iemand die van oorsprong secretaresse is, noemt zich ineens content curator. Een journalist die kan goed schrijven wordt content manager. Als ik met deze mensen praat over het informatievak, zie ik zeker wel wat meer mogelijkheden, wat het vak méér inhoudt, en wat deze mensen niet kunnen bieden. Ik wil het beroep informatie professional weer een goed imago geven. De tweede uitdaging is dan ook dat binnen (kleine) organisaties een beter informatiebeleid moet komen. Toen ik het vak ‘verliet’ werden er veel informatiediensten opgeheven omdat iedereen zelf wel kon zoeken op internet en daarnaast ook zelf bijdragen kon leveren aan het intranet binnen een organisatie. Zo simpel is het niet. Ik wil dat er met informatie zorgvuldig wordt omgegaan, het is waardevol, en goede informatie moet snel te vinden zijn. Ook op een intranet.  

Waarom ben je opnieuw lid geworden?
Als student BDI vond ik het al belangrijk om lid te zijn van een overkoepelende organisatie. Niet alleen om bij te blijven, maar ook om de organisatie te steunen. 
Omdat ik drie jaar geleden een ander pad ben ingegaan, ben ik van andere vakorganisaties lid geworden. Nu, met mijn motivatie als organisatiecoach wil ik het vak informatie professional weer een duidelijk image geven. Ik wil bijdragen aan informatiebeleid, vooral binnen de kleinere organisaties.

Welke afdelingen ben je lid?
Vanzelfsprekend: speciale bibliotheken. 

Wat kan beter binnen de KNVI!
De organisatie ken ik niet goed meer. Sinds 2014 ben ik weer lid. Nu doe ik mee met het organiseren van het congres in 2015. Stel me de vraag na november nog maar eens. Wat wel snel moet gebeuren is een mooiere website op het internet zetten. Waar staat de informatie professional voor…? Maar ik weet dat er aan de website gewerkt wordt, zonder financiële middelen.

Welk advies heb je voor informatie professionals?
Omdat ik zelf, sinds ik mij informatiespecialist noem, gelazer heb met het uitleggen van wat ik doe, denk ik dat het nu nog noodzakelijker is dat de informatie professional kan uitleggen wat het vak inhoud. Het kan één facet zijn uit het allesomvattende vakgebied, maar zeker als je je bezighoudt met diverse gebieden, van informatiedienstverlening t/m het ontwerpen van websites moet je het vak goed blijven promoten. Geef een duidelijk beeld van ons beroep en leg het belang van informatie nog maar eens uit.  
 
Waarvoor kunnen mensen bij jou altijd terecht?
Als er van een organisatie vragen komen over een op te zetten informatiebeleid of project dan ben ik altijd bereid mee te denken. Maar ik geloof ook dat er veel kennis is bij medewerkers zelf. Dus ik zal altijd de medewerkers erbij halen, wat willen ze en hoe kan dat bereikt worden. Dit is dan mijn coachingsachtergrond. Ik zal nooit zo snel zeggen wat iemand moet doen. En voor mezelf zou ik het leuk vinden als zij gebruik zouden maken van een nieuwe coachingsmethode: Points of You (the coaching game). Dit is een methode/gereedschap om out of the box denken te stimuleren en een leuke manier om te overleggen of te leren samenwerken en brainstormen binnen een organisatie.

Wat had je ooit willen worden?
Duizendpoot met goed passende laarsjes.

Ik ben weer lid van de KNVI omdat er een krachtige organisatie moet zijn die de informatie professional weer een duidelijke plek in de samenleving kan geven.