KNVI vrijwilligers vinden betaalde baan, Arina Overkleeft - Archivaris

arina_overkleeft.jpeg

Na bijna een jaar vrijwilligerswerk te hebben gedaan voor de KNVI, ben ik in de gelukkige omstandigheid een (tijdelijke) betaalde baan te hebben gevonden. Ik kijk terug op een goede tijd bij de KNVI en ik realiseer me wat het me heeft opgeleverd.

Om te beginnen: het gevoel mee te tellen en zinvol bezig te zijn. Toen ik na mijn laatste project niet zo snel een nieuwe baan vond als ik had verwacht, begon ik me toch wel geïsoleerd te voelen. Vrijwillig aan de slag gaan haalde me hier uit, ik ging weer ‘naar mijn werk’. Werkritme opbouwen (of vasthouden) dus. Ik kreeg nieuwe collega’s en vergrootte hiermee tegelijkertijd mijn netwerk.

Verder kon ik werkervaring opdoen binnen mijn vakgebied en beperkte ik het zo gevreesde gat in mijn cv. Het leverde gespreksstof op als ik een sollicitatiegesprek had. Potentiële werkgevers willen nu eenmaal altijd weten wat je ‘verder nog doet’ als je werkzoekend bent. Ik merkte dat het een positieve indruk wekte als ik vertelde waar ik mee bezig was. Ik voelde mezelf daardoor ook zekerder in die gesprekken.

Is het dan alleen maar rozengeur en maneschijn? Natuurlijk niet. Net als bij een reguliere baan heb je dagen dat je geen zin hebt, of dat de dingen niet gaan zoals jij wilt. Maar daar zit volgens mij nu net de essentie: vrijwilligerswerk bij de KNVI houdt je in het ritme, en levert je – naast een vrijwilligersvergoeding en de waardering van je collega’s – ook nog iets op.

Wat mij betreft een aanrader!

Arina Overkleeft, Archivaris